Elske Doets, ook wel bekend als Spirit Bear: ‘Ik kan heel snel tot de essentie van een bestemming of plek komen’

Elske komt vier tot vijf keer per jaar in de Verenigde Staten en Canada en de kick blijft. Hierover zegt ze: ‘Dat is echt heel bijzonder, dat ik elke keer verrast word. Volgens mij komt het door de dynamiek daar. Verandering en ontwikkeling maken dat dingen sneller veranderen dan hier in Europa.’ (eigen foto Elske Doets).

Laatste update 20-09-2018 – Als eigenaar en directeur van Jan Doets America Tours, reisspecialist voor reizen naar de Verenigde Staten en Canada, heeft ze het woordje ‘directeur’ opvallend genoeg op haar visitekaartje doorgestreept en vervangen door ‘Spirit Bear’. Net als de bijzondere witte Spirit Bear is ze inspirerend en een beetje ongrijpbaar. Richard Helwig liet Elske Doets haar eigen reiservaringen vertellen.

Waarom een op de tien zwarte beren in het ‘Great Bear Rainforest’ wit zijn is nog steeds niet wetenschappelijk bewezen. Het heeft iets mystieks. Een mythe die de ‘First Nations’ in dit gebied graag in stand houden. Elske heeft de witte Spirit Bear van zeer dichtbij mogen aanschouwen. Inspiratie is de dagelijkse drijfveer in Elske’s handelen bij Jan Doets. ‘In 2001 heb ik het stokje overgenomen van mijn vader en oprichter Jan Doets. Vanaf mijn veertiende werkte ik hier al in de vakanties. Ik ben begonnen met stempelen en telexen. Tijdens mijn studie werkte ik twee dagen op de afdeling verkoop en ging al op inkoop naar Canada. Halifax en Newfoundland waren mijn eerste bestemmingen in Canada die ik bezocht, ik was op slag verliefd. Toen is Mrs. Canada geboren in 1995.’

Meester in rechten in de reizen

Elske volgde geen studie in het toerisme, maar studeerde rechten met een economische specialisatie aan de Universiteit van Amsterdam. Een meester in rechten in de reizen dus. Ze is helder over de vraag waarom ze koos om bij Jan Doets te gaan werken: ‘Omdat mijn emotie en passie groter is met ondernemen en het runnen van dit bedrijf. Het geeft mij namelijk een heel groot plezier dagelijks bezig te zijn met mijn team, om superblije klanten te hebben die meer hebben beleefd dan ze van te voren verwacht hadden. Het is ook typisch Amerikaans om te zeggen alle moeilijkheden overboord (“Just let’s have fun and hit the road”).’ Elske komt vier tot vijf keer per jaar in de Verenigde Staten en Canada en de kick blijft. Hierover zegt ze: ‘Dat is echt heel bijzonder, dat ik elke keer verrast word. Volgens mij komt het door de dynamiek daar. Verandering en ontwikkeling maken dat dingen sneller veranderen dan hier in Europa. Alles is mogelijk, mits je natuurlijk dollars hebt. Het opportunisme en het optimisme spreken mij erg aan. Deze emotie heb ik met andere landen of werelddelen in een veel mindere mate. Inmiddels ben ik na al die reizen wel een soort “reisofiel” geworden. Ik kan heel snel tot de essentie van een bestemming of plek komen. De mooiste plekken vinden en delen met onze reizigers.’

Bijna honderd afdalingen

Heimwee heeft ze toen ze terugkwam van een week naar Canada. ‘Het land is ruig. Extreem in landschap en in weer. De Canadezen blijven positief, want het zijn echte “survivers”. Een fijne instelling wat mij betreft. Een verademing na alle kleurcodes die wij tegenwoordig meekrijgen met het weerbericht. Ik ging een week skiën in Tremblant, ten noorden van Montreal in Quebec. Een skigebied waar je bijna honderd afdalingen hebt waarvan de meeste een paar kilometer lang zijn. Je kunt hier ook volop off piste skiën of boarden tussen de bomen van Tremblant. Na drie keer intensief geskied te hebben, zijn wij hier nog niet uitgekeken. Al is het alleen maar om de rust, de brede pistes, de vriendelijke liftmedewerkers en geen geduw bij de liften. Iedereen kan goed skiën of boarden. Zoals voor ons fietsen is, is voor Canadezen het skiën of boarden heel gewoon. Zodra een kindje loopt, gaat hij of zij al op de ski’s of op een snowboard staan.’

‘Toen sprak hij: “Welcome to Canada. We make no bombs, we only make jokes.” Tja, dat is een nogal andere approach dan wij wat angstige Nederlanders hebben, terecht of onterecht.’

Alles is wit

Normaal is het in februari gemiddeld min twintig graden Celsius met uitschieters naar min dertig. Pittig, maar het went gelukkig snel, want het is een droge kou. Een kwestie van goed aankleden en zorgen dat je huid is afgedekt. Het fijne is dat je op droge poederachtige sneeuw skiet. Dit jaar was het anders, het was even warm als in Nederland. Het leek wel voorjaar. Dat gaf andere condities op de berg, zoals mist en onweer. Wat spannender, met mist zie je geen diepte want alles is wit. Niets slaat Canadezen van de piste, ze gaan gewoon door. Zelfs toen de skiliften even werden stopgezet in verband met de veiligheid, klommen de Canadezen als goudzoekers met hun ski’s of snowboard op de schouders de berg op om toch door te kunnen gaan. Deze ‘mindset’ was zelfs voor mij een positieve eyeopener. Niet bij de pakken neer gaan zitten en afwachten in mineur! Ik skiede samen met mijn echtgenoot. We deden dat een paar dagen met een sportieve Canadese kerstman, Danny, onze skileraar in rood pak met grijze baard. Wel al wat op leeftijd, maar niet stuk te krijgen voor wat betreft uithoudingsvermogen en instelling. Geen getut, maar “Go for it”, het liefst double diamond black. Uit de comfortzone, maar wel verantwoord.’

Tussen twee stoelen

Tremblant omschrijft Elske als een schattig, sfeervol en kleurrijk dorpje. ‘Typisch Quebecois, Joie de Vivre. Fijne kroegjes, gezonde sushi, lokaal gebrouwen bier van ‘Le Diable’ en een chique ijs bar met uitzicht op de ski pistes buiten bij het Fairmont Hotel. Op een morgen aten wij ons croissantje en dronken een espresso in het terrazzo gedeelte van dit hotel, toen een heer een grote koffer tussen twee stoelen verstopte. Hij liep vrolijk weg met een snowboard de skipiste op. Vandaag de dag moet je toch alert zijn. Dus vroegen wij aan een van de medewerkers van het hotel of dit wel veilig was. Jack keek ons heel verbaasd aan en knipperde even met zijn blauwe ogen. Toen sprak hij: “Welcome to Canada. We make no bombs, we only make jokes.” Tja, dat is een nogal andere approach dan wij wat angstige Nederlanders hebben, terecht of onterecht. Je kan het leven best wat lichter nemen en gewoon je ding doen met een “big smile”. Weer of geen weer: “deal with it!” Canada blijft inspireren en verbazen…’

Zevenhonderd eilanden

Zo vertelt Elske over de Bahama’s: ‘Van zwemmen met varkens, roggen en schildpadden tot het opvissen van een megazeester; het kan er allemaal. Het is een paradijs op aarde. Ik maakte het mee toen ik hier samen met het gezin op verkenning ging. De Blue Lagoon boottrip zie ik als het hoogtepunt. Commonwealth of The Bahamas is gelegen in het Caraïbisch gebied. De naam komt uit het Spaans en betekent “ondiepe zee”. De Bahama’s worden gevormd door een gebied van zevenhonderd eilanden en tweeduizend zand- en koraalplaten. Het ligt in de Atlantische Ocaan, ten oosten van Florida en ten noorden van Cuba en Haïti. Opvallend om te weten is dat er van alle eilanden slechts ongeveer veertig zijn bewoond. Meegaan op een boottocht is dé manier om de pure “Bounty” schoonheid van de Bahama’s te ontdekken. Zo voeren we vanaf Great Exuma naar het noorden, richting de Exuma Cays. Dit is voor wat betreft natuurbeleving een soort Canada, maar dan met een Caribisch tintje. Dit was dan ook een heuse wow-ervaring. Onderweg zagen we privé eilanden van de rich and famous en in het heldere water zagen we zelfs nog een vrijwel intact vliegtuigwrak uit 1986. Bizar!’

Compass Cay

Bij Staniel Cay maken ze een stop bij een deels onderwater gelegen grot, de Thunderball Grotto. ‘Deze grot was het ooit decor van twee James Bond films. Dat is een grappige bijkomstigheid want de vissen en het koraal stalen de show, het was wonderschoon om te zien. Gestreepte, gele, blauwe en rode vissen zwommen letterlijk om ons heen. Paarse koraaltakken en groengele anemonen maakten het plaatje compleet, het was werkelijk prachtig. Daarna gingen we naar een zandbank die nog gedeeltelijk droog was door de invloed van eb. Dit was echt de ultieme Blue Lagoon ervaring. We vonden er lege conch schelpen en witte sand dollars. Magnifiek! Daarna mochten we met de ogenschijnlijk ongevaarlijke en bijna tandeloze ‘nurse sharks’ op Compass Cay zwemmen, iets waar mijn eega en ik niet echt behoefte aan hadden. Onze kinderen besloten het wel te doen, waarbij we uiteraard gespitst waren op hun veiligheid. Het ging gelukkig allemaal goed.’ Wellicht nog opmerkelijker is Pig Beach. Op dit eiland leeft al tientallen jaren een groep varkens in het wild samen met een paar hanen. De lichtroze varkens zwemmen in de helblauwe zee en worden gevoerd door bootpassanten. Elske: ‘Ze krijgen onder andere brood en water. Dit komt vreemd en onnatuurlijk over. Toch hebben de varkens een bijzonder grote aantrekkingskracht op alle bezoekers. Toen ik de boot afstapte, beet een varken me bijna in de billen! De volgende stop na de lunch was Farmer Cay, waar een groep zeeschildpadden in een haventje leeft. Dit zijn grote dieren van soms wel honderd jaar oud. Ook hier mochten we het water in, tussen de schildpadden en de roggen. Met hun flippers vliegen de zeeschildpadden als het ware langs je heen door het water.’

Jurassic Park achtige setting

Het laatste eiland dat ze aandeden was ooit eigendom van de Amerikaanse acteur Nicolas Cage. ‘Wellicht koos hij deze stek vanwege de Jurassic Park achtige setting want hier leven circa 1300 rots-Iguanas, dat zijn reuzenhagedissen met stekels en rozerode kleuraccenten. Ze zijn traag en loom. Ze zonnen graag op het strand en daar kun je ze heel makkelijk van dichtbij benaderen. Door de afgezonderde ligging van het eiland is de impact van mensen hier gelukkig beperkt gebleven. Nicolas Cage deed het uiteindelijk van de hand, omdat hij op deze grond blijkbaar niet kon bouwen. Het toetje van de ongelooflijke dag waren de reuzenzeesterren. Onze gids op de boot viste er eentje op van wel dertig centimeter groot. Die zeester was dieprood van kleur. Prachtig! Nadat wij de zeester hadden bewonderd, ging hij weer snel terug de zee in. Deze bootexcursie laat je de Bahama’s zien op een wijze waar je vooraf alleen maar van droomt. Door de kennis van de lokale gids en de kapitein kom je op plekken die je zelf nooit zou kunnen vinden. De Blue Lagoon kunnen we in ieder geval van onze bucketlist afstrepen.’

Wat is jouw meest favoriete hotel?

‘De Wickaninnish Inn in het Pacific Rim National Park op Vancouver Island. Je kijkt uit over de Grote Oceaan en in je rug prikken de eeuwenoude gematigde regenwouden, de fjorden en verderop de besneeuwde bergtoppen. Je vindt er gekleurde zeesterren, zeldzame sand dollars  en zeeanemonen. Het hotel is van een fijne ingetogen luxe en aan elk detail is gedacht. Hier word je compleet in de watten gelegd. Zit je te eten en er komt een zeeotter langs, dan komt de ober met een verrekijker naar je toe om hem aan te wijzen. Alle kamers hebben zeezicht, zelfs vanuit het bad. Dit is de overtreffende trap van genieten.’

Wat is jouw favoriete eten daar?

‘Ik ben dol op kreeft. Uit de Atlantische oceaan, bij Halifax of Perce in Quebec in Canada, vind je de allerlekkerste. Ik eet mijn kreeft liefst zo puur mogelijk waarbij het ontleden part of the fun is.’

Wat is jouw meest favoriete uitzicht?

‘Als ik, met het mes op de keel, moet kiezen, ga ik voor Crypt Falls in Waterton National Park in Alberta, Canada. Je komt er alleen via een hike, waarbij je door een tunnel van 20 meter met moet kruipen om het meer te zien, waar de waterval van 175 meter diepte in dendert. Onvoorstelbaar prachtig. Bovenaan de waterval kun je heerlijk lunchen. Deze ervaring wil ik graag voor onze reizigers regelen. Het is een voorbeeld van verrassende excursies en belevingen.’

Wat is jouw meest favoriete stad?

‘Ik ben dol op de architectuur en de musea van Chicago en op de bijzondere sfeer van San Francisco. Maar toch is New York mijn favoriet. De energie die hier bruist en het tempo waarin alles gaat, is zo bijzonder, daar ga je vanzelf in mee. Dit is de stad waar je ziet wat hot and happening is.’

‘Het is echt niet nodig om heel veel plekken aan te doen in Canada. Als je een paar goede plekken met ons uitkiest, heb je een meer kwalitatieve beleving.’

Wat is jouw meest favoriete staat of provincie om naar toe te gaan?

‘New Mexico vind ik een heel fijne staat. Het heeft de good looks van Utah met zijn rode gesteente maar dan met meer sfeer, kunst, lekker eten en dat alles met een ongedwongen Mexicaans/Spaanse sfeer. New Mexico heeft ook iets mysterieus. Er wonen veel Native Americans, maar liefst 23 verschillende indianenstammen. Een must do is Roswell te bezoeken waar ogenschijnlijk in 1947 een vliegende schotel is geland. Een buitenaards ruimteschip met buitenaardse wezens. Of het waar is, weet ik niet, maar het draagt wel bij aan de mysterieuze sfeer van deze staat.’

Wat is jouw meest favoriete activiteit om te doen?

‘Een verblijf in een beren Lodge in West Canada. Zoals in de Knight Inlet Lodge of de Spirit Bear Lodge. Je gaat dan in een paar dagen echt in de diepte. Je zult dan Canada in essentie beleven. Zo zagen wij  walvissen, ijsvogels, zeehonden, zeeleeuwen, grizzly beren, een witte Spirit Bear, wilde zalmen en zelfs een voetafdruk van een ‘Big Foot’. Je voelt je een live toeschouwer van een documentaire van National Geographic. Het is echt niet nodig om heel veel plekken aan te doen in Canada. Als je een paar goede plekken met ons uitkiest, heb je een meer kwalitatieve beleving.’

Er is ongetwijfeld nog meer om te kiezen?

‘Ja, Crater Lake National Park in Oregon is mijn favoriet. Het kratermeer is zo diep en kobaltblauw dat het niet echt lijkt. Wij kunnen de Crater Lake Lodge regelen, op een absolute toplocatie. Vanuit je schommelstoel op de veranda van deze Lodge kijk je uit over het blauwe meer dat in jouw herinnering gegrift blijft. Wij laten onze reizigers altijd zoveel mogelijk op de hot spot verblijven.’

En tot slot, wat is jouw meest favoriete strand?

‘Het strand van Captiva Island in zuidwest Florida vind ik het mooiste dat bestaat. Heerlijke rust en ruimte. Net Canada maar dan tropisch. Je kunt er dolfijnen, zeekoeien, roze lepelaars, visarenden spotten en roggen springen soms zo even uit het water. Ik heb er zelfs hamerhaaien gezien. Een droombestemming die wij graag voor onze reizigers regelen.’

Twitter: @DoetsElske of Instagram: elskedoets of www.jandoets.nl/Elske. Wil je reageren op dit artikel dan kan dat via de sociale media.