Kennismaking Marieke Knies, dierenarts in hart en nieren

‘Ik denk meer aan hoestende honden en brakende katten, dat puzzelen met die patiëntjes. Waanzinnig leuk om te doen,’ aldus Marieke Knies (foto: Lezerzzz).

Van onze redactie – Van jongs af aan wist Marieke Knies dat ze dierenarts wilde worden. Die droom kwam uit. Met een vader als huisarts en een moeder als verpleeghuisarts, lag de appel niet ver van de boom. Over die toen gemaakte keuze zegt ze nu lachend: ‘Dieren zijn toch veel leuker?’

Om te kunnen beginnen met studeren, moest Marieke de nodige moeite doen. Ze liet zich hierdoor niet uit het veld slaan. ‘Het eerste jaar in Utrecht was ik helaas uitgeloot. Dat was een teleurstelling. Maar ik wist dat er in Gent ook een opleiding bestond. Daar ben ik naar toe gegaan. Ondertussen werd ik voor het tweede jaar ingeloot in Utrecht en ben toen alsnog omgeswitcht. Dat betekende toch minder reistijd. Ik moest opnieuw beginnen aan die opleiding. Ik ben in 2005 afgestudeerd in de richting gezelschapsdieren en paard. Ik ben daarna twee keer voor een periode in Australië geweest en werkte daar op een paardenbedrijf om dingen bij te leren. Tussen die twee periodes in was ik in Nederland, waar ik waarnemingen heb gedaan.’

Puzzelen met die patiëntjes

Uiteindelijk gaat ze in 2007 aan de slag bij bij Dierenkliniek Rijnoever in Alphen aan den Rijn. ‘Ik wilde me verder verdiepen, met name in de interne geneeskunde. Ik ben niet zo’n orthopeed, ik hou niet zo van gebroken botten en zo, daar kan ik niets mee. Ik denk meer aan hoestende honden en brakende katten, dat puzzelen met die patiëntjes. Waanzinnig leuk om te doen. Met name bij katten. Want die zijn lastig. De eigenaar geeft altijd aan dat ‘hij het niet doet’. En dat kan tweehonderd oorzaken hebben. Aan mij de keuze om daar de juiste uit te halen.’

Op de kattengeneeskunde

In oktober 2014 gaat Marieke werken in het Anicura Diergeneeskundig Verwijscentrum Dordrecht, een grote en volledig uitgeruste verwijskliniek, waar ze de meest uiteenlopende patiënten voorbij ziet komen. In dezelfde tijd startte ze met de Australische Feline Medicine Distance Education, een intensieve opleiding. In 2016 heeft ze vervolgens examen gedaan, waardoor ze nu, als tweede Nederlander, member is van het Australian and New Zealand College of Veterinary Scientists. Deze titel betekent dat ze zich als dierenarts extra heeft toegelegd op de kattengeneeskunde. ‘Dit is het beste wat ik heb kunnen doen, want in Nederland bestaat zoiets niet. Het heeft mij twee jaar van mijn sociale leven gekost, maar ik heb er in de dagelijkse praktijk erg veel aan. Ik merkte dat ik daardoor stukje bij beetje een naam ben gaan opbouwen. Dat ik steeds meer katten doorverwezen ben gaan krijgen met de vraag of ik er eens naar wil kijken.’

Niet langs allerlei plaatsen

Een groot pluspunt van het Anicura Diergeneeskundig Verwijscentrum Dordrecht is volgens Marieke dat er zoveel mogelijk is onder één dak. ‘Je hoeft als baasje en patiënt niet langs allerlei plekken, het kan allemaal hier. Vaak lukt dat zelfs binnen een dag. Daardoor maakt ze maakt veel mee. ‘Wat ik altijd sneu vind, zijn benauwde dieren, zoals katten en honden. Het is vervelend om naar te kijken en vaak wordt bij dit soort gevallen de dierenarts te laat ingeschakeld. Omdat ze het goed verborgen weten te houden. Een dier gaat gewoon minder doen en meer slapen. Voor een baasje is dat lastig. Die zal niet zo snel de ademhaling gaan tellen. Ook jonge dieren die heel ziek zijn, die niet meer beter zullen worden, zijn akelig. Als een dier zeventien jaar is, dan is dat ook zielig, maar dan heeft hij hopelijk wel een prachtleven gehad. Bij een kitten van zes maanden met een infectieuze aandoening waar we niets aan kunnen doen, ligt dat toch anders. Als zo’n dier doodgaat, dat blijft rot. Zoiets went nooit, ook als dierenarts niet.’

Cursussen en congressen

Door het zich steeds meer toeleggen op de kattengeneeskunde en de interne geneeskunde in het algemeen, is Marieke geworden tot wat ze nu als dierenarts is. Dat doet ze onder meer door het volgen van allerlei cursussen en congressen in binnen- en buitenland. Zo volgde ze de master opleiding van de European School of Advanced Veterinary Studies. En is ze bestuurslid van de Nederlandse Werkgroep voor Kattengeneeskunde. Deze groep organiseert bijeenkomsten en lezingen voor Nederlandse dierenartsen met een interesse in kattengeneeskunde. Verder is ze lid van de International Society of Feline Medicine.

Permanent te bereiken

Bij Anicura Diergeneeskundig Verwijscentrum Dordrecht gaan de modernste medische technieken samen met de liefde voor het dier. Het uitgebreide team van dierenarts-specialisten, dierenartsen en paraveterinairen staat altijd klaar. Het is het enige Verwijscentrum in Zuid-West Nederland dat overdag, ‘s nachts en in het weekend permanent te bereiken is voor spoedgevallen en verwijzingen. De praktijk is geopend van maandag tot en met vrijdag van 08.00 tot 18.00 uur. Voor spoedeisende gevallen buiten openingstijden en in het weekend kun je bellen via telefoon 078-6160023. Anicura Diergeneeskundig Verwijscentrum Dordrecht is gevestigd aan de Jan Valsterweg 26 in Dordrecht, telefoon 078-6160023, dordrecht@anicura.nl.

Marieke Knies werkt als dierenarts bij Anicura Diergeneeskundig Verwijscentrum Dordrecht (www.verwijscentrum.nl) en heeft thuis de nodige katten. Zij deelt regelmatig haar ervaringen op Lezerzzz.

Advertentie

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*